De Uithof 2 - Domstad 5

De Uithof 2 

Omdat ik de ellende al aan zag komen, had ik vrij genomen. Met mijn geduldige neefjes Valentijn en Robin ben ik  naar een pretpark gegaan.
"Betalen hoeft niet ome Hein. We komen zo ook wel binnen..."

Mijn zorgen aangaande deze tennismiddag bleken terecht. Het aanvangstijdstip bij De Uithof; 12.00 uur in plaats van 10.30 uur was daarvoor een eerste indicatie. Alles voor 10.00 uur is in het studentenwezen sowieso midden in de nacht.
Maar ook om 12.00 uur hadden ze een aantal essentiële zaken niet voor elkaar. Dat wil zeggen: nagenoeg geen personeel, nul beschikbare banen en geen ballen. Er was wel een doos koekjes. Dus toen ons team (compleet) aan tafel zat met twee Uithoffenezen ging het verder als volgt:

“Nou, een kop koffie zou er wel in gaan”, hintte Bart als eerste.
“Ja lekker, een bakkie koffie”, sprak Wim.
“Helemaal mee eens”, viel Eelko het stel bij.
“Zeker een goed idee, zo’n bakkie koffie”, vulde Robin ten slotte, en naar men onderhand dacht ten overvloede, aan.

“Doe mij maar liever thee”, sprak Uithoffenees 1.
“En doe mij maar water”,  zei Uithoffenees 2.

19 jaar, zonder besef en ook maar de schijn van enig verantwoordelijkheidsgevoel. Eelko heeft banen geregeld. Onze ballen van de week ervoor bleken te voldoen. Zoveel moest er niet mee geslagen worden…

Zoals ik altijd over studenten zeg: Het is te hopen dat ze in de tijd na hun studie zoveel mogelijk normale mensen tegenkomen opdat ze er wat van opsteken en anders het liefst nooit meer één.
Studenten, daar zouden ze eens een integratiecursus voor moeten ontwikkelen...