|
Lawn Tennis Club Oudenrijn, Utrecht eind
jaren 80:
In den beginne was er
Dennis.
Hij en Hein
worden als
restafval begin jaren
negentig
samengebracht door de Technische
commissie. Dennis kwam uit een mixteam met een
niet echt toffe maat qua herendubbel. Deze
jongen is
wijselijk
gestopt met
tennis
en
sporten waar hij
mensen daadwerkelijk in persoon tegemoet moet treden.
Hij is nu te vinden op:
Erik de Verschrikkelijke-games-online.htm
Hein heeft zijn
eerste jaar doorstaan in een team
doorspekt van zwagers. Deze zichzelf
te serieus nemende Nieuwegeinse
kliek stopt massaal.
Harry en Piet
vullen het nieuwe tennisteam aan. Hoewel de eens
edele tennissport inmiddels van de ergste
poeha ontdaan is,
baren
Harry en Piet met hun
bouwkundige inbreng nog steeds
opzien. Zij zijn de
bedenkers van het
psychologisch sterke: "geen
gebak". Dat zou voor
mixteams zijn. Bovendien sta je door de
overdondering van je
hongerige tegenstander
automatisch met 1-0 voor.
*
Op het moment dat het
staatsieportret gemaakt zou worden, is Dennis
verdwenen.
Hij blijft
tien minuten weg en blijkt al die tijd voor de
spiegel te hebben gestaan.
Elk haartje van zijn
ruige gestalte heeft zijn plaats gekregen.
Bier werd toen al
per zes besteld. Een voor Dennis, een voor Hein en voor
Harry en Piet
twee.
Het zijn twee
bijzondere tennis jaren. Waar
tegenstanders soms wat
moeite met
ons hebben, is het
onderling
zeer gezellig. Deze periode vindt zijn
afsluiting tijdens het
einde-seizoensetentje van Oudenrijn. Harry en Piet zijn
nauwelijks nog
zichtbaar achter hun enorme
T-bone steaks. Op het door Harry 42 x ingezette: "Lekker
Piet hè?",
klinkt het evenzoveel keren: "Lekker Har hè?".
Het is mooi geweest.
Ambitie
Zowel Dennis als Hein
vinden,
te dien tijde, dat ze
meer moeten willen. C-speler (6) worden, of een keertje
kampioen. Hoewel supergoede gasten; dat lukt niet met de
ruime
40'ers Har en Piet.
Ze geven daarom met
pijn in hun hart bij de tc aan dat er
verjonging
gewenst is.
Met
Cees en
Wim komt die er. Wim is vanuit de
badmintonsport
overgestapt naar tennis en is
uiterst fanatiek. Cees is een vastbesloten
denker.
Taai als weken
oud
brood en vast als
Brinta aan een onafgespoeld
bord .
Hier begint de officiële
geschiedschrijving van de
TC Domstad Heren Laag.
Het gaat goed met de heren. Er wordt zelfs
gepromoveerd en
tennis in de
derde klasse
gespeeld. Een
succes kan het laatste echter
niet genoemd worden. Slechts
enkele puntjes worden op dit niveau behaald.
Het wordt drukker op de tennisvereniging. Je
krijgt sowieso
een vijfde man
toegewezen. In ons geval is dat
Eelko Ceuvelaer. Zijn
daden benne tot op dat moment niet bijster groot. Maar,
Eelko
leert snel.
Binnen een jaar is juist hij de eerste C-speler van ons
tennisteam. Het is echter meer
werklust dan talent. Maar hoever je met talent komt, vraagt
Dennis zich dan al jaren af...
Was het
1999? 1998? een
eeuwwisseling
geleden, dat is zeker. Het kampioenschap was
daar. Met
blessures is doorgespeeld en mensen werden
ingevlogen vanuit
verre vakantiebestemmingen om het niet alsnog in
de soep te laten lopen.
Helden! Helden van inmiddels L.T.C.
Ultrai, de
samenvoeging van
Oudenrijn en
Het Sticht.
Het wordt nog
drukker op de vereniging. Je krijgt sowieso een zesde man
toegewezen. In ons geval is dat
Bart van den Dungen.
Zijn daden benne tot op dat moment...
Bart leert ook snel,
minder snel dan Eelko maar
groeiend en groeiend. Eelko weet dan al dat
hardlopers doodlopers zijn. Dennis en Hein zijn geen 25
meer en Cees en Wim geen 35 meer. Men is blij met de vijfde en
zesde man. Nu het
jeugdig
elan wegvalt, zal er op andere
vlakken
compensatie gevonden moeten worden.
Chemie
Er is chemie. Belangrijk!
voorbeelden waaruit de
eenheid blijkt:
Bovenstaande moet
leiden tot nog
minimaal één
kampioenschap erbij. Als er geen
misplaatste teams zijn ingedeeld , moet het mogelijk zijn.
Bart wil, Eelko wil, Hein hoopt dat ie kan wat ie wil, Wim moet
willen wat ie kan. Cees Kanne en Dennis... blijft Dennis.
*herenlaag 2004
Alleen, Dennis bleef niet. M.i.v.
seizoen
2005 is hij in
het spoor van zijn
moppie speelzaam bij
TV De Meern.
Op de achtergrond blijft hij natuurlijk wel
betrokken bij het wel en
wee van zijn voormalige teamgenoten. Zoals wij dat zeggen:
Tennis in Peace.
In 2005 vult Migchiel met
regelmaat het team aan.
Zijn ambities
overstijgen
die van herenlaag. In
2006 is hij
naar de achtergrond en een
mixteam
op de zondag verdwenen.
De
technische commissie van TC Domstad wijst in 2006
Robin Verbruggen aan als de nieuwe 6e
man. Hij is vorig jaar
weer gaan tennissen na op
zijn twaalfde gestopt te zijn. In zijn eerste jaar na lange
afwezigheid (18 jaar) is hij inmiddels al zes in de
dubbel. We verwachten er alles van. Er moet ook
gepresteerd worden want we zijn
ingedeeld in de derde klasse. We zijn
heren 4 op zaterdag en doen daarmee
onze naam geen
eer aan. Herenlaag wordt
Herentamelijkhoog?
2007 en alles keert
weer terug naar
"het normale". Het enorme
tennistalent van Robin ten
spijt,
bleken we
een maatje te klein in die
enorm
sterke poule in de derde
klasse.
Eenmaal terug in de vierde klasse
worden de meeste tegenstanders met huid en haar opgevreten.
Alleen maakt men de fout om At Risk 3 met minimale middelen
(mensen) tegemoet te treden. Het kost onnodig het tweede
kampioenschap.
Bart en Hein pakken het
clubkampioenschap in de herendubbel 7 waar de rest slechts
blessures oploopt.
Voor wat betreft
2008 gaat herenlaag ervan uit dat het kampioenschap een
formaliteit zal zijn.
Het langst
spelende team van TC Domstad blijft
elkaar en de geweldige club trouw! *
*
Nu ik sinds
drooglegging vanaf 2000 weer clubkampioen ben, spreek ik
louter nog in
euforische superlatieven.
In 2008 zijn we heren 4. Ons
gemiddelde pasnummer is berekend op 13,17 (6,6 per onderdeel).
Dat is nog nooit zo laag geweest. Bij ons heeft zich gemeld
Thijs Huis in het Veld. Nog geen beeld bij, maar dat zal spoedig
veranderen.
Einde seizoen 2008: Thijs is een
aanwinst gebleken. Hij heeft zijn bijdrage geleverd aan het
langverwachte tweede kampioenschap.
2009: een vreemde geschiedenis. We
zijn door de club afgeserveerd. Het volledige verhaal volgt nog
wel een keer in mijn memoires. In ieder geval hebben wij ons
niet uit het tennis-veld laten slaan en maken we een geweldige
comeback in
2010. Wel heeft Thijs is ons
ontstegen. Hij heeft van de gelegenheid gebruik
gemaakt om er tussenuit te sneaken. Hij speelt 3e klasse en
krijgt naar wij horen met regelmaat op de spreekwoordelijke
kloten. Om ons team te completeren hebben we Patrick Witteman
gestrikt. Tactisch een heel sterke zet omdat hij onpasseerbaar
is.., als reserve park onderhoudsman.
Het pakt allemaal wonderwel uit. En hoewel het er lang niet naar
uitzag, zijn we weer de kampioenen.
|
